
من تئاتر اصفهان را با ابراهیم کریمی هسنیجه شناختم. نوع کارهایی که اجرا میکرد ارزشمند بودند و جهتی که حرکت میکرد جهتی مهم بود، که حسین کریمی برادرش همچون او به نوعی ازکارهای ارزشی میپرداخت چون میدانستم گرایش و تعصبی به نمایش ایرانی بخصوص مذهبی و تعزیه دارد برایم خیلی ارزشمند بود. اجراهایی با جمعیت بزرگ و موسیقیایی، از شاخصههای عمده در کارهایش بود.
